طرحواره رهاشدگی چیست؟

طرحواره رهاشدگی: ریشه های ترس از تنها ماندن

طرحواره رهاشدگی یکی از طرحواره های شناختی رایج است که ریشه در تجربیات اولیه کودکی دارد. این طرحواره به معنای باور عمیق فرد به اینکه دیگران او را ترک خواهند کرد، به او خیانت می کنند یا به اندازه کافی برای او ارزش قائل نیستند. این باور می تواند بر روابط بین فردی، احساسات و رفتارهای فرد تأثیر عمیقی بگذارد.

طرحواره رهاشدگی چگونه شکل می گیرد؟

طرحواره رهاشدگی معمولاً در دوران کودکی و در نتیجه تجربیات اولیه شکل می گیرد. برخی از این تجربیات عبارتند از:

    جدایی از والدین: جدایی از والدین در اثر طلاق، مرگ یا دلایل دیگر می تواند احساس ناامنی و ترس از رها شدن را در کودک ایجاد کند.
    بی توجهی والدین: بی توجهی والدین به نیازهای عاطفی کودک می تواند باعث شود کودک احساس کند که برای والدینش مهم نیست و در نتیجه، ترس از رها شدن در او تقویت شود.
    تغییر مکرر مراقبان: داشتن مراقبان متعدد و ناپایدار در دوران کودکی نیز می تواند به شکل گیری طرحواره رهاشدگی کمک کند.
    از دست دادن عزیزان: از دست دادن عزیزان در دوران کودکی می تواند ترس از مرگ و از دست دادن افراد مهم زندگی را در کودک ایجاد کند.

علائم طرحواره رهاشدگی

افرادی که دارای طرحواره رهاشدگی هستند، معمولاً علائم زیر را از خود نشان می دهند:

    ترس شدید از رها شدن: این افراد دائماً نگران هستند که دیگران آن ها را ترک کنند یا به آن ها خیانت کنند.
    وابستگی شدید به دیگران: برای جلب توجه و محبت دیگران، ممکن است به آن ها بیش از حد بچسبند.
    احساس ناامنی در روابط: این افراد معمولاً در ایجاد روابط عمیق و پایدار با دیگران مشکل دارند و به راحتی به دیگران مشکوک می شوند.
    ترس از صمیمیت: ممکن است از ایجاد صمیمیت با دیگران اجتناب کنند، زیرا ترس از اینکه در صورت نزدیک شدن بیش از حد، رها شوند.
    احساس تنهایی و انزوا: حتی در حضور دیگران نیز ممکن است احساس تنهایی و انزوا کنند.
    خود کم بینی: ممکن است باور داشته باشند که لایق عشق و توجه دیگران نیستند.
    رفتارهای کنترل گرانه: برای جلوگیری از رها شدن، ممکن است سعی کنند دیگران را کنترل کنند.

تأثیر طرحواره رهاشدگی بر زندگی

طرحواره رهاشدگی می تواند بر جنبه های مختلف زندگی فرد تأثیر بگذارد، از جمله:

    روابط بین فردی: این طرحواره می تواند منجر به ایجاد روابط ناسالم و ناپایدار شود.
    سلامت روان: افراد مبتلا به طرحواره رهاشدگی بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی، اضطراب و اختلالات خوردن هستند.
    خودآگاهی: این طرحواره می تواند باعث شود فرد تصویر منفی از خود داشته باشد و اعتماد به نفس پایینی داشته باشد.

اطلاعات بیشتر را در مقاله طرحواره رهاشدگی بخوانید.

درمان طرحواره رهاشدگی

خوشبختانه، طرحواره رهاشدگی قابل درمان است. درمان های مختلفی برای این طرحواره وجود دارد، از جمله:

    روان درمانی شناختی-رفتاری (CBT): این نوع درمان به افراد کمک می کند تا افکار و باورهای منفی خود را شناسایی کرده و آن ها را تغییر دهند.
    درمان طرحواره درمانی (Schema Therapy): این نوع درمان به طور خاص برای درمان طرحواره های شخصیتی طراحی شده است و به افراد کمک می کند تا ریشه های طرحواره های خود را شناسایی کرده و آن ها را تغییر دهند.
    دارو درمانی: در برخی موارد، دارو درمانی نیز ممکن است برای درمان علائم همراه با طرحواره رهاشدگی، مانند افسردگی و اضطراب، تجویز شود.

اگر شما احساس می کنید که طرحواره رهاشدگی بر زندگی شما تأثیر منفی می گذارد، حتما به یک متخصص روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.

https://jrblog.niloblog.com/p/5/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA